«Μαθησιακές Δυσκολίες» – Συνοπτικός προσδιορισμός τους
Ο όρος «μαθησιακές δυσκολίες» χρησιμοποιείται για να περιγράψει μια ομάδα παιδιών που παρουσιάζουν δυσκολίες σε διάφορους τομείς της εκπαιδευτικής διαδικασίας, όπως είναι η γραφή, η ανάγνωση, ο συλλογισμός και η μαθηματική ικανότητα.
Οι μαθησιακές δυσκολίες απαντώνται σε παιδιά με κανονική ή ανώτερη νοημοσύνη και χωρίζονται σε δύο μεγάλες κατηγορίες τις Γενικευμένες και τις Ειδικές. Στην πρώτη κατηγορία εντάσσονται παιδιά με νοητικές και συναισθηματικές δυσκολίες, οι οποίες είναι αρκετά έντονες και παρεμποδίζουν τη συμμετοχή τους στη μαθησιακή διαδικασία. Στην δεύτερη κατηγορία διακρίνονται η ειδική μαθησιακή δυσκολία στην ανάγνωση (δυσλεξία), η ειδική μαθησιακή δυσκολία στη γραπτή έκφραση (δυσγραφία, δυσορθογραφία) και η ειδική μαθησιακή δυσκολία στα μαθηματικά (δυσαριθμησία).
Πρέπει να επισημανθεί ότι οι μαθησιακές δυσκολίες είναι εγγενείς στο άτομο και υφίστανται εξαιτίας κάποιας δυσλειτουργίας στο κεντρικό νευρικό σύστημα. Οι εξωτερικοί παράγοντες, όπως η οικογένεια και το σχολείο, μπορούν να επηρεάσουν την ένταση και τη συχνότητα εμφάνισης των συμπτωμάτων, καθώς έχει διαπιστωθεί ότι τα υποβαθμισμένα οικογενειακά περιβάλλοντα ή και το ακατάλληλο σχολικό περιβάλλον δύνανται να αναστείλουν την αποτελεσματικότητα της μαθησιακής διαδικασίας. Στην Ελλάδα, το ποσοστό εμφάνισης των μαθησιακών δυσκολιών στα παιδιά ανέρχεται στο 10-15%.
Ως προς την αντιμετώπισή τους χρησιμοποιούνται εξατομικευμένα προγράμματα παρέμβασης ανάλογα με τις ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες του εκάστοτε μαθητή. Πάντως, ιδιαίτερα εποικοδομητικές θεωρούνται τόσο η ενημέρωση των γονιών από ειδικούς, όσο και η συνεργασία του εκπαιδευτικού της σχολικής αίθουσας με τον ειδικό παιδαγωγό, προκειμένου να επιτευχθεί το βέλτιστο αποτέλεσμα στην μαθησιακή διαδικασία.